La Catrina is de elegante schedelfiguur met de brede, met bloemen versierde hoed die je tijdens Día de los Muertos overal in Mexico ziet. Haar gezicht heeft een concrete ontstaansgeschiedenis: ze begon als politieke karikatuur en werd pas decennia later het symbool dat tegenwoordig op posters, muurschilderingen en ook op de huid verschijnt. Wie een La Catrina-tattoo wil, heeft er baat bij deze achtergrond te kennen voordat die een stijl en plaats kiest, want het ontwerp heeft een culturele betekenis die verder gaat dan een mooie schedelafbeelding.
- La Catrina ontstond als maatschappijkritische karikatuur van Jose Guadalupe Posada en werd pas door Diego Riveras muurschildering de figuur met hoed en jurk die we nu kennen.
- Ze hoort bij Día de los Muertos, een feest dat inheemse tradities met katholieke elementen verbindt en sinds 2008 op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed staat.
- Het ontwerp verschilt bewust van een Halloweenkostuum, omdat het rouw en herinnering uitdrukt in plaats van op een griezeleffect uit te zijn.
Waar La Catrina vandaan komt: van Posada's spotprent tot Rivera's icoon
De Mexicaanse graficus Jose Guadalupe Posada etste de Calavera Garbancera rond 1910 tot 1912 in zink, als spot met Mexicanen die hun inheemse afkomst verloochenden en in plaats daarvan de Europese mode van de hogere klasse imiteerden. In deze vroege versie droeg de figuur vooral een opvallende hoed, een directe sneer naar precies die houding (bron: La Calavera Catrina, Wikipedia).
Pas in 1946/47 gaf Diego Rivera haar een volledig lichaam en een Tehuana-rok in zijn muurschildering "Sueño de una tarde dominical en la Alameda Central". De naam Catrina was toen al in omloop en is terug te vinden in een boek dat in 1930 verscheen, maar pas door Riveras muurschildering werd de figuur zo bekend dat de naam er definitief mee verbonden raakte. Zo verschoof de figuur van pure klassensatire: via de inheemse beeldtaal van de muurschildering gaf Rivera haar een nieuwe betekenis als nationaal symbool, dat sindsdien sterker staat voor Mexicaanse identiteit en culturele continuïteit dan voor de oorspronkelijke spot met de Garbanceras (bron: La Calavera Catrina, Wikipedia). Wie het ontwerp tegenwoordig draagt, verwijst dus naar deze ontwikkeling van meer dan honderd jaar, van karikatuur tot icoon, en niet naar een willekeurige, inwisselbare schedel.
La Catrina in de context van Día de los Muertos
Om de figuur goed te plaatsen, is het nuttig om te kijken naar het feest waar ze bij hoort. Día de los Muertos ontwikkelde zich uit gebruiken van de Azteken, Tolteken en Nahua, die de dood als een natuurlijk onderdeel van het leven zagen, en werd vanaf de 16e eeuw verbonden met katholieke elementen die door de Spaanse kolonisatie naar Mexico kwamen (bron: Dag van de Doden: geschiedenis, tradities en symbolen, National Geographic). Het feest wordt gevierd op 1 en 2 november, met altaren (ofrendas), goudsbloemen waarvan wordt gezegd dat ze de zielen van overledenen naar huis terugleiden, en suikerschedels (bron: Dag van de Doden: geschiedenis, tradities en symbolen, National Geographic).
In 2008 nam UNESCO de traditie op in de Representatieve Lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid, uitdrukkelijk omdat ze de inheemse identiteit en culturele continuïteit ondersteunt van de betrokken gemeenschappen, die de tijdelijke terugkeer van overleden familieleden als centraal idee vieren (bron: Inheems feest ter ere van de doden, UNESCO). In deze context is La Catrina geen op zichzelf staand griezelsymbool, maar een van de figuren waarmee het feest herinnering, respect en het samenleven met de dood zichtbaar maakt.
Geen Halloweenkostuum: ga respectvol met het ontwerp om
Omdat suikerschedelmake-up en skeletmotieven er visueel aan Halloween doen denken, worden de twee feesten in het dagelijks leven vaak met elkaar verward. Latino-gemeenschappen in de VS en Mexico benadrukken sinds de jaren 70 en 80 uitdrukkelijk dat Día de los Muertos "geen Mexicaans Halloween" is, om de betekenis ervan als herdenkingsritueel te beschermen tegen een versimpeling waarbij alleen het griezeleffect overblijft (bron: Día de los Muertos neemt Halloween-tradities over, maar het heilige feest is veel meer dan Mexicaans Halloween, The Conversation).
Voor een eigen tattoo betekent dat concreet: het ontwerp werkt als eerbetoon aan het feest en aan het leven, niet als horrormotief. Het is de moeite waard om vast te houden aan de verzorgde, waardige voorstelling die Rivera vormgaf, in plaats van nepbloedspetters, hoektanden of andere kostuumaccessoires toe te voegen. Die verschuiven het ontwerp richting een goedkoop griezeleffect en verhullen de eigenlijke betekenis ervan.
Drie stijlen voor een La Catrina-ontwerp
Omdat La Catrina het moet hebben van fijne details zoals een kanten kraag, bloemenkrans en expressieve oogkassen, bepaalt de gekozen tattoostijl sterk hoe goed die details later herkenbaar blijven. Drie stijlen passen bijzonder goed bij het ontwerp.
Fine line
Fine line werkt met dunne, precieze lijnen en is geschikt voor de kantachtige patronen die vaak op Catrina's hoed en kraag worden getekend. De stijl houdt de tekening grafisch en ingetogen, maar vraagt wel om voldoende ruimte, zodat de fijne lijnen niet in elkaar overlopen.
Illustratief
De illustratieve stijl biedt ruimte voor vollere schaduwen en kleur, en komt daarmee dichter in de buurt van de schilderachtige totaalindruk die Rivera vormgaf. Deze stijl is bijzonder geschikt als de bloemen, jurk en hoed samen één beeld moeten vormen in plaats van een tekening die alleen uit lijnen bestaat.
Dotwork
Dotwork bouwt textuur en schaduw op uit afzonderlijke stippen en past bij een grafischere interpretatie die sterker op de schedel zelf is gericht. De techniek benadrukt het contrast tussen lichte en donkere vlakken en oogt daardoor vaak wat ingetogener dan de illustratieve variant.
Kies de grootte en plaats op basis van het detailniveau
De stijlkeuze hangt nauw samen met de grootte en plaatsing. Een gedetailleerde versie met hoed, kanten kraag en bloemen heeft voldoende ruimte nodig, bijvoorbeeld op de onderarm, bovenarm of rug, zodat de afzonderlijke elementen ook na verloop van tijd duidelijk herkenbaar blijven. Een vereenvoudigde versie die alleen het schedelgezicht laat zien, werkt daarentegen ook op kleinere plekken zoals de pols of enkel, maar mist dan de sierlijke, kantachtige details die het ontwerp anders kenmerken.
Wie meer wil weten over welke formaten over het algemeen geschikt zijn voor welke lichaamsdelen, vindt de basisinformatie in de maattabel voor tijdelijke tattoos, in plaats van dat dit artikel eigen, niet-onderbouwde maten noemt.
Probeer het ontwerp rustig uit voordat je een permanente tattoo laat zetten
In het huidige assortiment is er nog geen ontwerp dat La Catrina zelf precies weergeeft, maar het ontwerp Spektakel speelt met precies dezelfde spanning tussen rouw en vreugde die ook Día de los Muertos kenmerkt, maar dan met twee klassieke theatermaskers in plaats van een schedel. Het is daarmee geschikt om eerst op de huid te zien hoe de grootte en plaatsing van een ontwerp met vergelijkbare details en symbolische betekenis uitpakken, als tijdelijke of semipermanente tattoo, voordat je überhaupt een beslissing neemt over iets blijvends.

Wie juist een eigen, zo nauwkeurig mogelijke afbeelding van La Catrina wil, vindt de juiste mogelijkheid bij de op maat ontworpen tattooontwerpen. De collectie met maskerontwerpen is daarnaast een goed vertrekpunt voor verwante ontwerpen met een vergelijkbare symbolische diepgang. In elk geval geldt: een tijdelijk of semipermanent ontwerp laat zien hoe het motief, de grootte en de plaatsing op je eigen huid uitpakken, maar zegt niets over hoe pijnlijk, hoe duurzaam of hoe precies een permanente tattoo er later uit zal zien, zal genezen of zal worden verdragen.
Voordat je überhaupt aan een permanent ontwerp denkt, is het de moeite waard om de gids voor je eerste tattoo te bekijken, die in algemene zin uitlegt hoe je een ontwerp en plaatsing kiest, en ook het artikel over waarom het de moeite waard is om een ontwerp uit te proberen voordat je een permanente tattoo laat zetten. Wie specifiek wil weten hoe lang een semipermanente versie blijft zitten en hoe die vervaagt, vindt de concrete informatie daarover in de gids voor semipermanente tattoos, in plaats van hier een schatting te krijgen.
Wie naast La Catrina nog meer symbolen met een eigen geschiedenis zoekt, vindt die in het geplande overzicht tattoo-betekenissen van A tot Z. En wie algemeen geïnteresseerd is in tattoomotieven met culturele wortels, vindt in de Dacische tattoosymbolen nog een voorbeeld van hoe een motief pas echt begrijpelijk wordt in de context van zijn eigen traditie, los van La Catrina's Mexicaanse context.


