Als je een teksttattoo kiest, gaat de vraag "in welke richting" niet alleen over de hoek van de letters op papier, maar ook over wie de tekst als eerste moet kunnen lezen: jij, wanneer je naar je eigen arm kijkt, of iemand die voor je staat. Het antwoord hangt af van de plek die je kiest en van de reden waarom je de boodschap daar wilt — een persoonlijke herinnering werkt anders dan een zin die je ook door anderen wilt laten opmerken.
- Plekken die je makkelijk ziet als je naar beneden kijkt (de binnenkant van je pols, de binnenkant van je onderarm, je ribben) zijn doorgaans naar jou toe gericht.
- Plekken die beter zichtbaar zijn voor iemand die voor je staat (de buitenkant van je onderarm, je borst, je schouderblad, je kuit) zijn doorgaans naar de kijker gericht.
- Een ontwerp dat vanuit beide hoeken leesbaar is, is mogelijk, maar beperkt de keuze van het lettertype en soms ook de exacte formulering.
- Je kunt de gekozen richting op je eigen huid testen met een semi-permanente tatoeage, voordat je die definitief vastlegt voor een permanente tatoeage.
Waarom de leesrichting van de letters losstaat van het lettertype of de plek
Hetzelfde woord op dezelfde plek kan zo worden ontworpen dat jij het op een natuurlijke manier kunt lezen, met je kin naar je borst en je blik op je eigen arm gericht, of dat iemand tegenover je het kan lezen — zelden allebei tegelijk, tenzij er een speciaal ontwerp wordt gebruikt. De artiest moet dus eerst bepalen voor wie de letters bedoeld zijn, voordat er iets anders over hun uiterlijk wordt vastgelegd.
Dit is een andere beslissing dan aan welke kant van je lichaam je de tatoeage wilt, waarover je leest in de gids over het kiezen van je linker- of rechterarm voor een tatoeage, en ook iets anders dan het lettertype, dat wordt behandeld in de gids voor het kiezen van een lettertype voor een teksttattoo. De leesrichting van de tekst beantwoordt één vraag: wie leest hem als eerste? Dat bepaalt hoe het sjabloon wordt ontworpen voordat het ontwerp wordt afgerond.
Plekken waar tekst meestal naar jou toe is gericht
Pols en binnenkant van de onderarm
De binnenkant van je pols en de binnenkant van je onderarm zijn meestal zo gericht dat jij de tekst kunt lezen, omdat dat de hoek is waaronder je gedurende de dag van nature naar je arm kijkt. Een kort woord of een korte zin op die plek werkt als een herinnering die je meerdere keren ziet, zonder dat die per se bedoeld is voor iemand anders.
Ribben en binnenkant van de bovenarm
Voor je ribben en de binnenkant van je bovenarm geldt hetzelfde wanneer je arm ontspannen langs je lichaam hangt: je blik valt vanzelf op die plek, terwijl iemand tegenover je die moeilijker of vanuit een andere hoek ziet. Daarom past een echt persoonlijke boodschap hier goed: jij bent degene die de tekst het vaakst leest.
Plekken waar tekst meestal naar anderen is gericht
Buitenkant van de onderarm en borst
Op de buitenkant van je onderarm, op je borst onder je sleutelbeen of op je schouderblad zijn de letters meestal zo gericht dat iemand tegenover je ze recht kan lezen, en niet jij. Als je naar de buitenkant van je eigen onderarm kijkt of jezelf in de spiegel ziet, is het normaal dat de tekst verkeerd om of gespiegeld lijkt — dat is geen uitvoeringsfout, maar het natuurlijke gevolg van de keuze om de tekst naar iemand anders te richten. Meer informatie over hoe een tatoeage er precies uitziet in de spiegel of op foto's vind je in de gids over hoe tatoeages eruitzien op foto's en in spiegels.
Schouderblad en kuit
Voor je schouderblad en kuit geldt dezelfde logica: het zijn plekken die je zelf zelden rechtstreeks ziet, maar die anderen in bepaalde kleding of houdingen makkelijk kunnen opmerken. Een tekst die zo is gericht, past beter bij een zin die je wilt delen of wilt laten opmerken dan bij tekst die je alleen zelf opnieuw leest. Weet je niet zeker of je de binnen- of buitenkant van je onderarm als plek verkiest? In de gids over de binnen- versus buitenkant van de onderarm worden de twee uitgebreid vergeleken.
Kan de tekst in beide richtingen worden gelezen? Het compromis van een ontwerp dat twee kanten op leesbaar is
Sommige teksten kunnen zo worden vormgegeven dat hetzelfde woord of een korte zin vanuit twee hoeken tegelijk correct leesbaar is — een soort ontwerp dat sommige artiesten een spiegelontwerp of ambigramstijl noemen. Dat kan goed werken voor een symmetrisch woord of een geometrische lettervorm, maar vraagt om een compromis: het lettertype, de afstand tussen de letters en soms zelfs de exacte formulering moeten aan deze eis worden aangepast. Dat betekent meestal dat het sjabloon met de hand wordt getekend in plaats van dat er rechtstreeks een standaardlettertype wordt gebruikt.
Het is de moeite waard dit met de artiest te bespreken voordat je iets anders over het ontwerp vastlegt. De zekerste manier om te bepalen of het effect echt bij je past, is om het op je huid en op de beoogde plek te zien, niet alleen als een platte schets op papier.
Zo test je de leesrichting vóór de permanente tatoeage
De eerste stap is bepalen wie de boodschap als eerste moet kunnen lezen: jij, elke dag, of iemand die tegenover je staat. Alle verdere beslissingen over de plek, het lettertype en het ontwerp beginnen daarmee, zoals uitgebreid wordt beschreven in de algemene gids voor het kiezen van het ontwerp en de plek van je eerste tatoeage.
Heb je eenmaal een richting gekozen, dan is de zekerste test om precies die woorden, in de gekozen richting, met een semi-permanente tatoeage aan te brengen op de plek die je overweegt. Bekijk de tekst daarna in een spiegel en op een paar gewone foto's in de dagen erna — houd er rekening mee dat een spiegel of een foto die recht van voren is genomen een ontwerp dat naar jou toe is gericht verkeerd om zal laten zien. Dat is normaal en betekent niet dat er iets mis is. Kijk ook hoe de letters vallen wanneer de huid op die plek beweegt, bijvoorbeeld als je je pols buigt of van zitten naar staan gaat, voordat je het ontwerp als definitief beschouwt.
De inkt van een semi-permanente tatoeage wordt in de eerste 24-36 uur donkerder, blijft ongeveer 2-15 dagen op maximale intensiteit en vervaagt daarna geleidelijk wanneer de cellen aan het huidoppervlak zich in een cyclus van 1-2 weken vernieuwen, niet doordat de tatoeage actief wordt verwijderd (bron: Hoe semi-permanente tatoeages werken). In de praktijk heb je een paar dagen de tijd om het ontwerp in echte situaties te bekijken — op kantoor, in de spiegel en op foto's — voordat het vanzelf verdwijnt.
Zo'n test kan laten zien of het formaat bij de plek past, hoe het ontwerp vanuit verschillende hoeken op de ronding van je lichaam valt, hoe mensen om je heen reageren wanneer ze het opmerken, hoe makkelijk het onder kleding te verbergen of te zien is en hoe het een gewone dag doorstaat. De test kan niet laten zien hoe pijnlijk het is, hoe het genezingsproces verloopt of hoe de permanente inkt er precies uitziet, omdat die zaken afhangen van de daadwerkelijke uitvoering met een naald en niet van een ontwerp dat op de huid is aangebracht (bron: Waarom je een tatoeage moet testen voordat je hem permanent laat zetten). Alle details over wat zo'n test wel en niet kan laten zien, vind je in de gids over het testen met een semi-permanente tatoeage vóór een permanente tatoeage.
Vind je de richting goed nadat je die op je huid hebt gezien, dan is de logische volgende stap om precies de gekozen woorden en richting uit te proberen met een semi-permanente tatoeage uit de collectie tijdelijke tatoeages met tekst, op de beoogde plek, voordat je een definitieve beslissing neemt.
