Een tijdelijke of semi-permanente tatoeage kan er op een telefoonfoto anders uitzien dan wanneer je hem in de spiegel bekijkt. Dat heeft minder te maken met het ontwerp dan met de werking van de camera: de afstand tussen de lens en je huid en de hoek waaronder je de foto maakt, veranderen de verhoudingen die je in beeld ziet, vooral op gebogen lichaamsdelen zoals de pols, enkel of ribben. Als je begrijpt hoe dit werkt, kun je een ontwerp goed testen voordat je een permanente versie overweegt.
Waarom een tatoeage er op een foto anders uitziet dan in de spiegel
Wanneer je een tatoeage in de spiegel of rechtstreeks op je arm bekijkt, houdt je oog een relatief constante afstand aan, die vergelijkbaar is met de afstand waarop anderen hem in alledaagse situaties zullen zien. De camera van een telefoon verandert dat vaak, omdat veel mensen hun telefoon veel dichter bij hun huid houden dan iemand die recht voor hen staat, vooral wanneer ze het hele ontwerp in een klein kader willen krijgen.
Perspectiefvervorming op een foto wordt in de eerste plaats veroorzaakt door de afstand tussen de lens en het onderwerp, niet door het type lens: als je dezelfde scène vanaf dezelfde afstand fotografeert, blijven de verhoudingen geometrisch hetzelfde, ongeacht de camera waarmee je de foto maakt (bron: Perspective distortion (photography)). In de praktijk is je telefoon dichterbij houden zodat het hele ontwerp in beeld past precies wat het deel dat het dichtst bij de lens ligt, uitvergroot.
Gebogen lichaamsdelen en hoe de camera ze ‘ziet’
Relatief vlakke en gebogen lichaamsdelen
Een ontwerp op een relatief vlak lichaamsdeel, zoals de buitenkant van de onderarm of het schouderblad, behoudt verhoudingen die dicht in de buurt komen van wat je met het blote oog ziet, wanneer je het recht van voren fotografeert. Een gebogen lichaamsdeel, zoals de pols, enkel of ribben, heeft bijna altijd een deel dat dichter bij de lens ligt en een deel dat verder weg ligt. Dat verschil in afstand verandert hoe je de verhoudingen op de foto waarneemt.
Groothoeklenzen — waaronder de hoofdcamera of ultragroothoekcamera van een telefoon wanneer je die van dichtbij gebruikt — geven het beeld zo weer dat de vergroting naar de randen van het kader afneemt. Daardoor lijkt het beeld naar de randen toe iets op te bollen; dit effect heet tonvormige vervorming (bron: Distortion (optics)). Op een gebogen lichaamsdeel, waar een deel van het ontwerp vanzelf dichter bij de rand van het kader komt, valt dit effect meer op dan op een vlak oppervlak.
Wat dit betekent voor een ontwerp met tekst of rechte lijnen
Een groothoeklens die van dichtbij wordt gebruikt, zorgt ervoor dat voorwerpen dichtbij heel groot lijken, terwijl de rest van het beeld zichtbaar kleiner en verder weg blijft (bron: Wide-angle lens). Bij een fijn ontwerp met rechte lijnen of tekst kan het deel dat het dichtst bij de lens ligt daardoor zichtbaar groter lijken dan de rest van het ontwerp. Ook kan een rechte lijn op de huid op de foto licht gebogen lijken, vooral op een lichaamsdeel zoals de pols.
Een groter, illustratief ontwerp dat bedoeld is voor een vlakker lichaamsdeel zoals het schouderblad, zoals het ontwerp Freedom, behoudt zijn werkelijke verhoudingen beter wanneer je het recht van voren fotografeert. Dat komt juist doordat het oppervlak waarop het ligt geen afstandsverschil tussen de ene en de andere kant van het ontwerp veroorzaakt.
Zo test je een ontwerp vooraf met je telefoon
De eenvoudigste manier om een tijdelijk of semi-permanent ontwerp te controleren, is door het te fotograferen zoals je dat lichaamsdeel normaal gesproken zou fotograferen als je een foto plaatst, en niet in een statische close-up die speciaal voor de test is gemaakt. Als je telefoon zowel een hoofdcamera als een ultragroothoekcamera heeft, is het de moeite waard om ze allebei vanaf dezelfde plek te proberen, omdat de ultragroothoekcamera de ronding van de huid en de nabijheid van de lens sterker benadrukt.
Hoeken om te controleren
- De hoek die je gewoonlijk voor dat lichaamsdeel gebruikt, zoals voor een natuurlijke foto voor sociale media, en niet een hoek die speciaal is gekozen om de ronding te verbergen.
- Een zijaanzicht, recht op de ronding van het lichaamsdeel, als je de pols, enkel of ribben test, zodat je precies ziet hoeveel de verhoudingen veranderen.
- Een close-up met details naast een overzichtsfoto waarop je hele arm of been te zien is, zodat je de foto’s kunt vergelijken.
Licht en scherpte
Maak de foto bij het soort licht waarin je het lichaamsdeel normaal gesproken zou zien: overdag bij natuurlijk licht of binnen bij kunstlicht. Vlak licht laat een gebogen oppervlak namelijk anders uitkomen dan zijlicht, waarbij kleine schaduwen de fijne lijnen van het ontwerp kunnen benadrukken of juist minder zichtbaar kunnen maken. Vergelijk daarna de detailfoto met de overzichtsfoto voordat je beslist of de plaatsing bij je past. Wil je een uitgebreider testprotocol voor je lichaam, stap voor stap en verspreid over meerdere dagen, volg dan de gids over dit onderwerp.
Wat een fototest wel en niet kan laten zien
Een tijdelijke of semi-permanente tatoeage die je op je eigen huid fotografeert, laat eerlijk zien hoe dat ontwerp eruitziet op de gekozen grootte en plek, met jouw camera en vanuit de hoeken die je normaal gesproken gebruikt. Dat is concrete informatie die je direct kunt gebruiken wanneer je tussen twee plekken of twee formaten van hetzelfde ontwerp kiest.
Wat de fototest je niet laat zien, is de kleur, textuur of precieze uitstraling van een genezen permanente tatoeage. Die ontwikkelt zich anders onder de huid en is niet te voorspellen aan de hand van een foto van een tijdelijk of semi-permanent ontwerp. Voor een volledige lijst van wat zo’n test wel en niet kan bevestigen, naast het fotografische aspect, kun je het artikel over dit onderwerp lezen. Wil je begrijpen waarom het sowieso de moeite waard is om een ontwerp te testen voordat je het permanent laat zetten, dan legt dit artikel dat uitgebreider uit.
Een test met je eigen telefoon is iets anders dan een preview die de tatoeëerder maakt met de stencil in de studio. Die laat de precieze plaatsing op de huid zien voordat de sessie begint, maar niet hoe het ontwerp eruitziet op een foto die je thuis zelf maakt.
Zo kies je een ontwerp om te testen
Het formaat van een ontwerp is net zo belangrijk als het lichaamsdeel waarop je het wilt testen: een fijn ontwerp met kleine details komt anders tot zijn recht op een gebogen pols dan een groter, illustratief ontwerp dat bedoeld is voor een vlak lichaamsdeel. Twijfel je tussen twee plekken, dan is het het eenvoudigst om hetzelfde ontwerp op beide plekken te fotograferen en voor elke foto de bovenstaande checklist te gebruiken.
Zodra je weet welke hoek en welk licht voor jou werken, kun je een ontwerp kiezen dat past bij het lichaamsdeel dat je wilt testen en het met je eigen telefoon fotograferen voordat je een beslissing neemt. Je kunt de ontwerpen per lichaamszone bekijken om vooraf een paar realistische opties te vergelijken. Heb je nog niet besloten welk ontwerp of welke plek je wilt, dan helpt de gids voor het kiezen van je eerste tatoeage je op weg met de juiste vragen.
