Ja, veel luchtvaartmaatschappijen nemen bemanningsleden met tatoeages aan, maar de meeste eisen dat die niet zichtbaar zijn wanneer het uniform wordt gedragen. Waar ze die grens precies trekken, verschilt per maatschappij en wordt in de loop der tijd herzien. Daarom is de nuttige vraag niet: "Kun je in het algemeen met tatoeages vliegen?", maar: "Wat laat mijn uniform bij déze luchtvaartmaatschappij zien, en wat staat er op dit moment in het geldende beleid?" Dit artikel legt uit hoe dit beleid werkt, welke delen van het lichaam een cabine- of pilotenuniform meestal bedekt en hoe je de daadwerkelijke regels kunt controleren voordat je een permanente beslissing neemt.
- Er bestaat geen uniforme regel voor de hele sector: elke luchtvaartmaatschappij stelt haar eigen kleding- en uiterlijke-voorschriften op en werkt die zelfstandig bij.
- Bijna alle maatschappijen hanteren hetzelfde basisprincipe: het gaat erom of de tatoeage zichtbaar is wanneer het standaarduniform wordt gedragen, niet of de tatoeage bestaat.
- Sommige maatschappijen staan zichtbare inkt toe buiten het gezicht en de hals, terwijl andere volledige bedekking eisen; beide uitersten komen tegenwoordig in de sector voor.
- De betrouwbaarste manier om te weten welke regels in jouw geval gelden, is de vacaturepagina van die specifieke luchtvaartmaatschappij raadplegen, niet een forum of een artikel van drie jaar geleden, ook dit artikel niet.
Waarom er geen uniforme regel is voor tatoeages bij luchtvaartmaatschappijen
Het tatoeagebeleid komt niet voort uit luchtvaartveiligheidsvoorschriften, maar uit de interne regels voor uiterlijk en uniform die elke luchtvaartmaatschappij voor haar eigen cabine- en cockpitpersoneel vaststelt. Dat betekent dat het antwoord volledig afhangt van wie je in dienst neemt, niet van een voorschrift dat de hele sector deelt. Twee maatschappijen die dezelfde routes vliegen, kunnen tegenover dezelfde afbeelding op dezelfde pols heel verschillende regels hanteren.
Bovendien staan deze beleidsregels niet vast: verschillende luchtvaartmaatschappijen hebben ze de afgelopen jaren versoepeld, terwijl andere altijd hetzelfde strenge beleid zijn blijven voeren. Een gegeven uit een oud forum kan een beleid beschrijven dat inmiddels is achterhaald (HerAviationEra merkt op dat deze regels per regio verschillen en niet altijd gedetailleerd worden gepubliceerd, en raadt daarom aan ze rechtstreeks bij elke luchtvaartmaatschappij te controleren). De nuttige vraag is dus nooit algemeen: eist deze specifieke maatschappij dat jouw specifieke tatoeage tijdens je dienst bedekt is?
Wat het uniform van een stewardess of piloot zichtbaar laat
Omdat het beleid draait om wat zichtbaar is en niet om wat er bestaat, is het handig om eerst te begrijpen wat een standaarduniform daadwerkelijk onbedekt laat. Bij veruit de meeste grote luchtvaartmaatschappijen betekent "zichtbare tatoeage" in de praktijk: een tatoeage die zichtbaar is met het uniform met korte mouwen aan: het gezicht, de hals, de handen en de onderarm onder het punt waar een opgerolde mouw eindigt (HerAviationEra). Die vier zones vallen bij vrijwel alle maatschappijen onder de beperkingen van de sector.
Wat geldt als "bedekt" en wat niet
De romp, de bovenarm onder een lange mouw, de benen onder een broek of panty en de onderrug vallen doorgaans buiten deze beleidsregels, omdat het uniform ze tijdens het werk bedekt. Dat verklaart waarom hetzelfde ontwerp bij de ene luchtvaartmaatschappij geen enkel probleem hoeft te vormen en bij een andere wel: het verschil zit niet in het bestaan van de tatoeage, maar in waar elke maatschappij de grens voor bedekking trekt. Wie al nadenkt over een tatoeage op de hand, kan eerst bekijken wat die plek inhoudt in het artikel over tatoeages op de hand. De pols, de precieze grens waar een overhemdmanchet eindigt, komt aan bod in het artikel over tatoeages op de pols. En als je je zorgen maakt over de zone achter het oor en op de hals, nog een van de strengst gecontroleerde plekken, bekijk dan het artikel over tatoeages achter het oor en op de hals.
Luchtvaartmaatschappijen met soepelere regels tegenover maatschappijen die volledige bedekking eisen
Concrete voorbeelden helpen om te zien hoe uiteenlopend het beleid in de sector tegenwoordig is, al mag geen enkel voorbeeld als blijvende garantie worden beschouwd: regels veranderen, en wat volgt is een momentopname van de regels zoals die waren gepubliceerd toen dit artikel werd geschreven. Aan de soepelste kant staan Virgin Atlantic en Air New Zealand, die cabinepersoneel toestaan niet-aanstootgevende tatoeages zichtbaar te dragen buiten het gezicht en de hals (Climb the Ladder).
United hanteert een tussenpositie: de maatschappij beperkt de grootte van zichtbare inkt op armen, polsen, enkels en voeten in plaats van die rechtstreeks te verbieden. Ontwerpen ter grootte van ongeveer een werknemerspas zijn toegestaan; grotere ontwerpen moeten worden bedekt. Het gezicht, de hals en de handen vallen hoe dan ook niet onder deze uitzondering (Future Flight Attendant). Alaska Airlines trekt de grens ergens anders: de maatschappij staat op elke hand één zichtbare tatoeage toe die niet groter is dan een klein muntstuk. Alleen het gezicht, de voorkant van de hals en de borst zijn uitgesloten; voor de rest van het lichaam gelden de beperkingen die de maatschappij zelf op haar vacaturepagina vermeldt (Future Flight Attendant).
Aan de strengste kant eist Emirates dat elke tatoeage volledig door het uniform wordt bedekt en vindt de maatschappij bedekking met make-up of verband niet voldoende. Qatar Airways hanteert hetzelfde basisprincipe: zichtbare tatoeages zijn niet toegestaan op plekken die het uniform onbedekt laat. De geraadpleegde bron vermeldt echter niet of Qatar Airways ook dezelfde toelichting over make-up of verband hanteert (Ellana Academy). Er is geen geverifieerde bron gevonden met dezelfde mate van detail over het huidige beleid van Ryanair, Iberia, Vueling of easyJet. Het eerlijkste is dus om dit rechtstreeks bij deze maatschappijen na te vragen voordat je een beslissing neemt.
Cabinepersoneel tegenover piloten: ze zijn niet evenveel zichtbaar
Een pilotenuniform bestaat meestal uit een overhemd met lange mouwen en een jasje dat een groot deel van de dienst wordt gedragen. Daardoor wordt de onderarm bedekt, anders dan bij het uniform met korte mouwen dat veel cabinepersoneel draagt. Hierdoor verschuift het punt waarop een tatoeage relevant wordt: wat tijdens bijna de hele vlucht onder een lange mouw verborgen blijft, is geen kritieke plek meer. Hetzelfde algemene beleid blijft voor beide functies wel gelden voor het gezicht, de hals en de handen.
Bij de meeste luchtvaartmaatschappijen vallen piloten en cabinepersoneel onder hetzelfde uiterlijke reglement, ook al verschilt hun kleding. Het criterium van "wat zichtbaar is boven de kraag en onder de manchet" blijft voor beide functies relevant, ook als de specifieke kleding ervoor zorgt dat die grens op een andere plek van de arm ligt.
Zo controleer je het daadwerkelijke beleid van een luchtvaartmaatschappij voordat je een beslissing neemt
De vacaturepagina of de pagina met veelgestelde vragen voor sollicitanten van de luchtvaartmaatschappij zelf is in de praktijk de enige bron die het geldende beleid weerspiegelt. Elke lijst van derden, ook deze, kan verouderd raken zodra de maatschappij haar regels herziet. Als de informatie niet gedetailleerd genoeg is gepubliceerd, is het heel gebruikelijk en vanzelfsprekend om het tijdens de sollicitatieprocedure rechtstreeks aan de recruiter te vragen; dat is niet ongepast.
Deze controle is vooral belangrijk voor handen, hals en gezicht, omdat vrijwel alle luchtvaartmaatschappijen deze zones beoordelen, ongeacht hun algemene standpunt over de rest van het lichaam. Bij zones die een uniform tijdens het werk betrouwbaar bedekt, is er doorgaans veel minder onzekerheid, al heeft de luchtvaartmaatschappij zelf altijd het laatste woord over haar beleid.
Zo kun je een plek uitproberen voordat je een permanente tatoeage neemt
Door een tijdelijk ontwerp op de pols, de handrug of vlak bij de halslijn aan te brengen, zie je precies wat zichtbaar blijft wanneer je een mouw laat zakken of een kraag dichtknoopt. Dat is hetzelfde soort controle waarop het beleid van een luchtvaartmaatschappij is gebaseerd. Het is een eenvoudige manier om de werkelijke grootte en plaatsing te zien voordat je een definitieve beslissing neemt. Test het ontwerp daarbij met de specifieke kledingstukken van het betreffende uniform (de lengte van de manchet, de hoogte van de kraag) in plaats van het alleen met blote huid te vergelijken; dat geeft een ander beeld dan hoe het onder een echt uniform eruitziet.
Het is goed om duidelijk voor ogen te houden wat deze test wel en niet controleert: het is uitsluitend een visuele controle van de grootte en plaatsing. De test voorspelt niet hoe een tatoeage zou genezen, hoe die er na verloop van tijd uit zou zien of hoeveel pijn een permanente tatoeage op die plek zou doen. Ook voorspelt de test niet wat de uitkomst van een sollicitatieprocedure zal zijn. Het artikel over waarom je een ontwerp moet uitproberen voordat je het permanent laat zetten legt uit waarvoor deze test wel en niet dient. Het artikel over hoelang een semi-permanente tatoeage blijft zitten helpt je inschatten hoeveel dagen je met die optie kunt observeren.
Voor deze controle is een klein, subtiel ontwerp meestal het handigst. Infinitum, een fijnlijnig, minimalistisch ontwerp, is geschikt om de pols of een plek dicht bij de hand uit te proberen zonder meer ruimte in te nemen dan een beleid met een beperkte toegestane grootte zou toelaten. Chaos is een tweede optie met een andere lijnstijl, zodat je de ontwerpen vlak bij dezelfde manchet of dezelfde halslijn met elkaar kunt vergelijken voordat je een keuze maakt.
De Tijdelijke Tattoos op de Hand-collectie bevat meer ontwerpen in dezelfde subtiele stijl. En als je niet alleen twijfelt over de plaats, maar ook over hoe je in het algemeen een ontwerp of plek voor je eerste tatoeage kiest, behandelt het artikel over hoe je het ontwerp en de plek voor je eerste tatoeage kiest dat onderwerp uitgebreider.
Alles bij elkaar hangt het antwoord op de vraag of een stewardess of piloot tatoeages mag hebben minder af van een algemene regel dan van drie concrete zaken: waar de tatoeage zit, wat het uniform van die luchtvaartmaatschappij op die plek zichtbaar laat en wat het geldende beleid van die maatschappij zegt op het moment dat je solliciteert. De vacaturepagina raadplegen van de luchtvaartmaatschappij waarin je geïnteresseerd bent, rechtstreeks navraag doen als iets niet duidelijk is en de precieze plek vóór een permanente beslissing met een tijdelijk ontwerp uitproberen: die drie stappen verminderen de onzekerheid daadwerkelijk, veel meer dan een algemene lijst, ook deze.
