Een pas aangebrachte henna-tatoeage blijft meestal één tot drie weken zitten voordat hij helemaal vervaagt – mits het om pure, onvervalste henna gaat. Hoe lang precies, hangt af van de plek op de huid waar het patroon zit, hoe vaak die plek wordt gewassen of ingesmeerd en hoe snel de bovenste huidlaag daar wordt vernieuwd. Wie liever een donkerdere look wil die beter voorspelbaar is, kan kiezen voor semi-permanente jagua-tatoeages: die zijn gebaseerd op een andere kleurstof en verouderen iets anders.
- Natuurlijke henna blijft ongeveer één tot drie weken zitten, omdat de gekleurde huidlaag na verloop van tijd afschilfert.
- De kleur ontwikkelt zich in de eerste drie dagen van oranje tot diep roodbruin.
- Op handpalmen en voetzolen blijft de kleur het langst zitten, omdat de huid daar dikker is.
- De kleur van ‘zwarte henna’ is meestal te danken aan een toevoeging met de naam PPD, die huidreacties kan veroorzaken.
- Jagua-inkt ontwikkelt zich tot een blauwzwarte tint en blijft meestal één tot twee weken zitten.
Hoe lang blijft een natuurlijke henna-tatoeage echt zitten?
Henna kleurt de huid niet zoals inkt die op het oppervlak blijft liggen, maar met een plantaardige kleurstof genaamd lawsone, die zich bindt aan de keratine in de bovenste huidlaag. Het patroon verdwijnt daarom niet door het af te wassen, maar pas wanneer deze huidlaag geleidelijk afschilfert. Bij de meeste mensen duurt dat één tot drie weken (bron: Henna – Wikipedia).
Waarom de kleur in de eerste dagen verandert
Vlak na het aanbrengen ziet hennapasta er meestal lichtoranje uit. Dat is niet het eindresultaat: in de drie dagen erna oxideert de kleurstof en wordt de kleur dieper roodbruin (bron: Henna – Wikipedia). Wie henna direct na het verwijderen van de opgedroogde pasta vergelijkt met het resultaat na twee of drie dagen, ziet vaak een duidelijk verschil. Dat is normaal en geen teken van slechte kwaliteit.
Wat de houdbaarheid verlengt of verkort
‘Eén tot drie weken’ is een richtlijn, geen vaste termijn. Drie factoren bepalen waar een individuele tatoeage binnen die periode valt.
Plek op de huid en huiddikte
Handpalmen en voetzolen hebben een aanzienlijk dikkere hoornlaag dan bijvoorbeeld de onderarm of schouder. Omdat de kleurstof daar in meer huidlagen kan trekken, wordt het patroon op deze plekken meestal donkerder en blijft het langer zitten dan op een dunnere huid (bron: Henna – Wikipedia). Wie zijn henna-tatoeage zo lang mogelijk wil zien, kiest daarom eerder voor een stevigere huidplek dan voor een plek die voortdurend in contact komt met kleding of water.
Water, scrubben en oliën
Alles wat de bovenste huidlaag sneller verwijdert, verkort de houdbaarheid: vaak zwemmen, intensief scrubben, lang in bad gaan of de getatoeëerde plek regelmatig insmeren met vette crèmes. Dat komt niet doordat water de kleurstof wegwast, maar doordat de gekleurde huidcellen daardoor sneller worden afgestoten. Wie de plek liever niet te vaak wast en na het douchen voorzichtig droogdept in plaats van te wrijven, verlengt de levensduur merkbaar.
Wat we echt weten over henna en de zon
Lawsone, de kleurstof in henna, absorbeert uv-licht zeer sterk. Daarom werd het vroeger zelfs gebruikt in zelfbruiners en zonnebeschermingsformules (bron: Lawsone – Wikipedia). Dat is een interessante eigenschap van het molecuul, maar betekent niet dat een henna-tatoeage de huid tegen de zon beschermt of dat bewezen is dat zonlicht beïnvloedt hoe snel het patroon vervaagt. Voor de houdbaarheid is vooral van belang hoe snel de huidlaag wordt vernieuwd, niet hoeveel zon de plek krijgt.
Zwarte henna: een waarschuwing, geen sterker product
Sommige aanbieders adverteren met ‘zwarte henna’, die naar verluidt donkerder wordt en langer blijft zitten dan gewone henna. In de meeste gevallen komt die diepzwarte kleur echter helemaal niet van de hennaplant, maar van een toegevoegde stof met de naam para-fenyleendiamine, kortweg PPD (bron: Henna – Wikipedia).
PPD is een goed gedocumenteerd contactallergeen: de American Contact Dermatitis Society riep het in 2006 uit tot ‘Allergeen van het jaar’ en bij plakproeven in 2005–06 behoorde het tot de vaakst vastgestelde oorzaken van allergische reacties (bron: Para-Phenylenediamine – Wikipedia). Bij reacties op zwarte henna worden percentages van ongeveer 3 tot 15 procent genoemd, met gevolgen die variëren van roodheid en hevige jeuk tot blaarvorming en blijvende littekens (bron: Henna – Wikipedia). Een overgevoeligheid voor PPD blijft bovendien meestal permanent bestaan en kan later ook reacties op PPD-houdende haarverf veroorzaken.
Een aanbod dat al na een paar minuten een diepzwarte kleur belooft, of een aanbieder die niet precies kan vertellen wat er in de pasta zit, is daarom een reden om door te vragen of voor een andere optie te kiezen – geen aanwijzing voor bijzondere kwaliteit.
Henna of semi-permanente jagua-inkt: wat is het verschil?
Wie een donkerdere, gelijkmatigere look wil, maar nog niet toe is aan iets permanents, komt vroeg of laat jagua-inkt tegen. Die is niet afkomstig van de hennaplant, maar van de vrucht van Genipa americana. De stoffen genipine en geniposide in deze vrucht zorgen voor de kleuring (bron: Jagua-tatoeage – Wikipedia).
Hoe jagua-inkt zich op de huid ontwikkelt
Net als henna hecht jagua-inkt zich niet meteen: binnen enkele uren trekt de inkt in de huid, waarna hij in de loop van meerdere dagen donkerder wordt en een blauwzwarte tint krijgt. De inkt blijft meestal ongeveer één tot twee weken zitten, terwijl de huid op natuurlijke wijze wordt vernieuwd, en bevat doorgaans geen PPD. De stof genipine kan in zeldzame gevallen echter zelf een allergische contactreactie veroorzaken (bron: Jagua-tatoeage – Wikipedia). Hoe lang een specifiek semi-permanent InkLabs-ontwerp blijft zitten, hangt af van het product en de verzorging achteraf; de precieze informatie hierover vind je in onze gids over de houdbaarheid van semi-permanente tatoeages, niet in de algemene richtlijnen voor zelfgemengde hennapasta.
Het praktische verschil zit vooral in de voorspelbaarheid: een gedrukt, kant-en-klaar semi-permanent transfertatoeage laat je het ontwerp en de plaatsing al vóór het aanbrengen zien, terwijl een met de hand getekend hennapatroon per artiest verschilt. Wie ook wil weten hoe InkLabs de eigen semi-permanente inkt samenstelt en documenteert, vindt meer informatie in dit artikel over de veiligheid van semi-permanente tatoeages. Voor een uitgebreidere vergelijking van beide soorten tatoeages in het algemeen, en niet alleen van de houdbaarheid, is ook deze vergelijking tussen tijdelijke tatoeages en henna interessant.
Vind een ontwerp dat bij jouw keuze past
Wie een donkerdere, duidelijker omlijnde look wil dan henna doorgaans geeft, maar het resultaat eerst op de eigen huid wil zien, kan in de collectie semi-permanente tatoeages op zoek gaan naar een passend ontwerp. Een eenvoudig, op zichzelf staand motief is geschikt om de plaatsing en grootte rustig te vergelijken voordat je überhaupt een permanente keuze maakt.
Belangrijk om te weten: een tijdelijk of semi-permanent ontwerp laat je alleen zien hoe een motief er in deze grootte en op deze plek uitziet. Het zegt niets over hoe een permanente tatoeage op dezelfde plek zou aanvoelen, genezen of in de loop van de tijd veranderen. Wie dit wil gebruiken ter voorbereiding op een latere permanente keuze, vindt meer informatie in onze gids voor je eerste tatoeage. Wie al eens onrealistische beloften over de houdbaarheid is tegengekomen, vindt uitleg in dit artikel over tijdelijke tatoeages die zogenaamd zes maanden blijven zitten.
Uiteindelijk hangt de houdbaarheid van een henna-tatoeage af van de plek op de huid, de verzorging en de kwaliteit van de gebruikte pasta, niet van één vaste termijn. Wie de basis kent – waarom de kleur zich ontwikkelt, wat het vervagen versnelt of vertraagt en hoe je zwarte henna herkent – kan realistische verwachtingen hebben en zo nodig gericht kiezen voor een semi-permanent alternatief.
