Een tijdelijke tatoeage kan er perfect uitzien zolang je hem op het papier houdt, en toch scheef lijken zodra hij op je huid zit. Meestal ligt dat niet aan je handigheid, maar aan het referentiepunt dat je voor het uitlijnen gebruikt. De betrouwbaarste manier om dit te voorkomen, is vooraf een vast punt op je lichaam te kiezen, vóór je het ontwerp definitief aanbrengt discreet een hulppunt te markeren en het resultaat te controleren met een foto of met hulp van iemand anders, en niet alleen in een gewone spiegel, die het beeld links-rechts omkeert.
Heb je nog nooit eerder een tijdelijke tatoeage aangebracht? Begin dan met de volledige stap-voor-stapgids voor het aanbrengen, waarin het exfoliëren van de huid en de rest van het basisproces worden uitgelegd. Dit artikel gaat uitsluitend over het uitlijnen en is bedoeld voor lezers die de algemene stappen al kennen en willen voorkomen dat een ontwerp verkeerd gecentreerd of scheef komt te zitten.
- Kies een benig referentiepunt (borstbeen, sleutelbeen, pols) in plaats van een punt op zachte huid, die mee beweegt.
- Markeer met een uitwasbaar potlood één enkel hulppunt bij het gekozen referentiepunt en het midden van het ontwerp, voordat je het beschermpapier definitief verwijdert.
- Controleer de uitlijning zolang het papier nog niet helemaal nat is, want dan kun je het ontwerp nog gemakkelijk verplaatsen.
- Controleer het resultaat met een foto die van achteren is genomen of vraag iemand anders om een tweede mening; vertrouw niet alleen op een gewone spiegel.
Waarom een tijdelijke tatoeage scheef komt te zitten, zelfs als je hem zorgvuldig aanbrengt
De meeste tijdelijke tatoeages komen niet scheef te zitten door het aanbrengen zelf, maar door het referentiepunt dat je kiest voordat je het papier aanbrengt. Het lichaam is niet perfect symmetrisch: de ene schouder kan iets lager staan dan de andere en het ene sleutelbeen kan aan de ene kant iets meer uitsteken. Als je dus op het oog uitlijnt, zonder vast referentiepunt, vertrouw je op een symmetrie die je in werkelijkheid zelden hebt. Het beschermpapier van het ontwerp lijkt recht zolang je het in je hand houdt, maar pas nadat je het op je huid hebt gedrukt, zie je of het scheef staat ten opzichte van de lijn van je lichaam. Dan komt het ontwerp namelijk pas in contact met de werkelijke vorm van dat lichaamsdeel. En als je het alleen in een gewone spiegel controleert, kun je je laten misleiden doordat een spiegel het beeld links-rechts omkeert. Daardoor kan een correct aangebracht ontwerp precies op het moment waarop je het resultaat wilt controleren ‘omgedraaid’ lijken.
Kies een vast referentiepunt op je lichaam voordat je de tatoeage aanbrengt
De techniek die ook professionele tatoeëerders gebruiken voor symmetrische ontwerpen, begint bij een benig referentiepunt en niet bij een willekeurige plek op de huid: het borstbeen, de sleutelbeenderen, de wervelkolom of de pols blijven stabiel, ongeacht hoe de huid eromheen beweegt of uitrekt. Dat is anders dan bij een punt op een zachte plek, dat meebeweegt met de spier of het vet eronder (bron: Symmetrie in tattoo-ontwerpen: technieken voor balans). Het juiste referentiepunt hangt af van de plek waar je het ontwerp aanbrengt en van de vorm ervan: een verticaal ontwerp heeft een duidelijke lijn nodig om langs uit te lijnen, terwijl je voor een gecentreerd ontwerp een middelpunt nodig hebt dat je de volgende dag gemakkelijk terugvindt als je de tatoeage op dezelfde plek opnieuw wilt aanbrengen.
Voor arm en onderarm
Op de onderarm zijn de pols of de elleboog een goed uitgangspunt voor een verticaal ontwerp, omdat je ze met het blote oog gemakkelijk kunt vinden en ze op dezelfde plek blijven zolang je arm gestrekt is. Het verschil valt het duidelijkst op bij een ontwerp dat uit één doorlopende lijn bestaat: elke afwijking van een paar graden ten opzichte van het gekozen referentiepunt is meteen zichtbaar. Bij een drukker ontwerp is dat minder opvallend, omdat je oog zich op meer punten kan richten.
Voor de borst en het midden van het lichaam
Voor een tatoeage midden op de borst of op het borstbeen is de middellijn van het borstbeen of de ruimte tussen de sleutelbeenderen het betrouwbaarste referentiepunt. Elke afwijking van die lijn valt namelijk meteen op, vooral bij een symmetrisch of gecentreerd ontwerp. Symmetrie is vooral belangrijk bij ontwerpen in paren, ontwerpen op de borst en ontwerpen die op de middellijn van het lichaam zijn gecentreerd; daar valt elk verschil tussen de twee kanten snel op (bron: Uitleg over de regels voor de plaatsing van tatoeages).
Markeer een hulppunt voordat je de tatoeage definitief aanbrengt
Als je het referentiepunt eenmaal hebt bepaald, markeer je het tijdelijk; vertrouw niet op je geheugen op het moment dat je het papier aanbrengt. Een klein, discreet stipje met een uitwasbaar oogpotlood, precies bij het gekozen referentiepunt en het midden van het ontwerp, geeft je een duidelijke visuele leidraad terwijl je het papier positioneert. Je kunt het stipje later wegvegen als het naast de rand van de tatoeage zichtbaar blijft. Je hoeft het ontwerp niet helemaal over te trekken voordat je het aanbrengt: één referentiepunt is genoeg, want de rest van de omtrek wordt na het overbrengen toch bedekt door de tatoeage zelf.
Dit hulppunt is alleen een hulpmiddel om een tijdelijk ontwerp te positioneren. Het is geen professionele techniek om de huid te markeren en ook geen manier om in te schatten hoe een permanente tatoeage op dezelfde plek eruit zou zien, zou genezen of zou vervagen. Met een tijdelijke of semipermanente tatoeage kun je de vorm, grootte en plaatsing van een ontwerp uitproberen, maar niet het resultaat van een definitieve tatoeage.
Controleer de positie voordat je het papier helemaal nat maakt
Nadat je het papier stevig op je huid hebt gedrukt, is er nog een moment waarop je de positie kunt corrigeren: zolang het papier nog niet helemaal nat is, kun je het bij een hoek voorzichtig losmaken en opnieuw positioneren als je ziet dat het niet op één lijn ligt met het gemarkeerde referentiepunt. In handleidingen voor het aanbrengen wordt precies aangeraden om het papier enkele tientallen seconden stevig aan te drukken voordat je het nat maakt (bron: Een tijdelijke tatoeage aanbrengen: tips voor het beste resultaat). Dat is het moment waarop je het ontwerp nog voorzichtig kunt bijstellen. Zodra het papier nat is en klaar om verwijderd te worden, kan elke beweging van de tatoeage de randen beschadigen of het ontwerp uitrekken. Controleer de uitlijning dus vóór deze stap, niet tijdens het natmaken. Zie je pas nadat je het papier nat hebt gemaakt dat er iets mis is, dan is het veiliger om de tatoeage te laten zitten zoals hij is dan om hem op een al nat oppervlak opnieuw te positioneren.
Waarom de spiegel je kan misleiden en hoe je goed controleert
Een gewone spiegel laat geen foto zien, maar een spiegelbeeld dat links en rechts omkeert. Daardoor kan een perfect correct aangebracht ontwerp precies op het moment waarop je het resultaat controleert ‘omgedraaid’ lijken. Dat heeft niets te maken met de kwaliteit van het aanbrengen, maar met de manier waarop een spiegelbeeld werkt: wat rechts van je is, verschijnt links in de spiegel. Bij een ontwerp met een bepaalde richting, zoals een kompasstatoeage, kan deze omkering de valse indruk wekken dat de kompasnaald of de windrichtingen verkeerd staan ten opzichte van het gekozen referentiepunt, terwijl alles op de huid precies goed zit.
Er is een verhaal verteld door iemand met een tatoeage: een ontwerp dat in de studio met behulp van twee spiegels werd gecontroleerd, zag er perfect uit, maar leek thuis, bekeken in één badkamerspiegel, plotseling omgedraaid. Er was niets veranderd, behalve de manier waarop het werd gecontroleerd (bron: 20 van de grootste tattoo-blunders gedeeld in deze onlinegroep). De eenvoudigste oplossing is een foto die je met de camera aan de achterkant van je telefoon maakt. Die laat precies zien hoe iemand anders de tatoeage ziet als die naar je kijkt, zonder enige omkering. Is er iemand bij je, dan neemt een tweede mening elk risico op verwarring weg. Om dezelfde reden wordt een ontwerp professioneel meestal vanuit verschillende hoeken gecontroleerd, niet alleen in één spiegel (bron: Symmetrie in tattoo-ontwerpen: technieken voor balans).
Conclusie: dezelfde methode, ongeacht het ontwerp
Als je eenmaal het juiste referentiepunt en het hulppunt hebt bepaald, werkt deze methode voor de meeste symmetrische of gecentreerde ontwerpen, ongeacht hun grootte. Werk je met een groot ontwerp dat een groter deel van het lichaam bedekt, dan ligt de nadruk vooral op het voorkomen van plooien tijdens het aanbrengen. Dat onderwerp wordt apart behandeld in de gids voor het plooivrij aanbrengen van grote tatoeages of full-sleeves. Voor kleine, gebogen plekken zoals vingers, pols of enkel kies je een ander uitlijningspunt dan voor een vlak oppervlak, zoals wordt uitgelegd in de gids voor de plaatsing op kleine, gebogen lichaamsdelen. Als je zelf een ontwerp op je rug probeert aan te brengen, is de extra uitdaging dat je die plek niet rechtstreeks kunt zien. Dat wordt toegelicht in de gids voor het aanbrengen van een tatoeage op je eigen rug. En als het papier niet netjes loskomt of het ontwerp tijdens het overbrengen scheurt, ligt de oorzaak ergens anders dan bij de uitlijning. Oplossingen vind je in de gids voor wanneer de tatoeage niet goed wordt overgebracht. Als het referentiepunt en het hulppunt eenmaal zijn bepaald, kun je gerust een symmetrisch of geometrisch ontwerp uit de collectie tijdelijke tatoeages kiezen en dezelfde techniek gebruiken, ongeacht welk ontwerp je kiest.
