Een bezoek waarbij een permanente tatoeage wordt gezet, verloopt volgens een vaste volgorde: eerst bespreek je het ontwerp en de gezondheidsverklaring, daarna wordt de stencil op de huid aangebracht en goedgekeurd, vervolgens wordt de steriele werkplek klaargemaakt, en dan wordt de tatoeage gezet – meestal eerst de contouren en pas daarna de schaduwen of kleur. Tot slot wordt de huid gereinigd, krijg je een verband en uitleg over de nazorg. Hieronder beschrijven we elk van deze stappen zoals ze in een professionele studio verlopen, zodat je weet wat je kunt verwachten en waar je op moet letten voordat je in de stoel gaat zitten.
- Tijdens het consult worden het ontwerp, de grootte en de gezondheidsverklaring besproken. Aanpassingen zijn het makkelijkst in deze fase, voordat de stencil wordt aangebracht.
- De stencil op de huid laat de exacte vorm, richting en grootte zien voordat het tatoeëren begint.
- Steriele wegwerpmaterialen en een autoclaaf voor herbruikbare apparatuur zijn standaard en kun je ter plekke met eigen ogen beoordelen.
- De contouren zijn meestal het eerste deel van het werk; schaduwen of kleur komen later.
- Na afloop van de sessie krijg je een beschermend verband en schriftelijke nazorginstructies, niet alleen een mondelinge samenvatting.
Het consult: wat wordt er afgesproken voordat iemand de huid aanraakt?
De eerste stap van het bezoek heeft niets te maken met de tatoeagemachine. Het is een gesprek waarin de tatoeëerder en de klant de definitieve vorm van het ontwerp, de plaats op het lichaam, de grootte, de stijl en de geschatte duur van de sessie afspreken (bron: Het tatoeageproces, veiligheid en nazorg: de complete gids). Dit is ook het beste moment om veranderingen aan te brengen: de grootte aanpassen of het ontwerp verplaatsen is nu veel eenvoudiger dan nadat de stencil is aangebracht en de vorm is afgestemd op een specifieke plek op het lichaam. Twijfel je nog tussen verschillende ontwerpvarianten of weet je niet zeker welke plek het mooist zal staan? Dan is een ontwerp en plek kiezen voor je eerste tatoeage een apart onderwerp om vóór dit gesprek alvast over na te denken.
Het tweede deel van het consult bestaat uit de gezondheidsformaliteiten: een intakegesprek en een toestemmingsverklaring, waarin vragen worden gesteld over allergieën, huidaandoeningen, medicijngebruik en zwangerschap of borstvoeding. De klant bevestigt ook de mogelijke risico’s te begrijpen, zoals irritatie, infectie, een allergische reactie, littekenvorming of een verandering in de kleur van het pigment (bron: Toestemmingsformulier voor tatoeages: wat moet erin staan?). Het formulier omvat ook een controle van de leeftijd en identiteit, en de bevestiging dat de klant schriftelijke nazorginstructies meekrijgt. Dit is een standaardonderdeel van een professioneel bezoek, geen overbodige papierwinkel.
De stencil op de huid: je laatste kans om iets te veranderen
Voordat de tatoeagemachine de huid raakt, brengt de tatoeëerder een stencil aan: een afdruk van het ontwerp die precies laat zien waar de tatoeage komt, in welke richting, met welke symmetrie en op welke schaal (bron: Het tatoeageproces, veiligheid en nazorg: de complete gids). Dit is het moment om de tijd te nemen voordat je akkoord gaat. Het is verstandig om de stencil vanuit verschillende hoeken en in een natuurlijke, staande houding te bekijken, vooral wanneer de houding van je lichaam – bijvoorbeeld je arm buigen of je bovenlichaam draaien – bepaalt hoe het ontwerp er dagelijks op zal liggen.
Nadat je de stencil hebt goedgekeurd en het zetten van de contouren is begonnen, kun je de positie of grootte niet meer veranderen. Stel daarom nu de vragen die nog bij je opkomen: is de lijn vanuit een bepaalde hoek zichtbaar, past de symmetrie aan beide kanten van je lichaam en is het ontwerp niet te klein voor de details die erin moeten komen? Een tatoeëerder die je de tijd geeft om dit te beoordelen in plaats van je tot een snel akkoord aan te zetten, neemt deze stap net zo serieus als hij verdient.
De werkplek: waar let je op als het om hygiëne gaat?
Je kunt de hygiëne van de werkplek zonder specialistische kennis beoordelen, omdat de meeste standaarden met het blote oog zichtbaar zijn. Naalden en cartridges in een professionele studio zijn steriel, fabrieksmatig verzegeld en worden pas bij de klant geopend. Ze zijn uitsluitend bedoeld voor één persoon (bron: Het tatoeageproces, veiligheid en nazorg: de complete gids). Inktcupjes, scheermesjes en doekjes zijn voor eenmalig gebruik. Werkoppervlakken, de grip van de machine en andere onderdelen die de tatoeëerder tijdens het werk aanraakt, zijn met beschermfolie omwikkeld. Handschoenen worden tussen verschillende handelingen verwisseld, niet alleen tussen klanten.
Voordat het werk begint, maakt de tatoeëerder de werkbladen en stoel schoon en verwijdert zichtbaar vuil, desinfecteert ze met een middel dat bloedoverdraagbare ziekteverwekkers doodt en steriliseert herbruikbare apparatuur in een autoclaaf (bron: Beschermt je professionele tatoeëerder je tegen infecties?). Gebruikte naalden en andere scherpe voorwerpen gaan meteen in een gemarkeerde container voor scherp afval, niet in een gewone prullenbak. Je mag ook vragen naar de vergunning of sanitaire toestemming van de studio, afgegeven door de bevoegde instantie. Een betrouwbare studio laat die zonder aarzelen zien.
Waarschuwingssignalen: wat hoort er niet op de werkplek te liggen?
Het tegenovergestelde van de hierboven beschreven standaarden zijn duidelijke signalen waarbij je vragen kunt stellen of van de sessie kunt afzien: een naald die uit een eerder geopend, niet-verzegeld pakje wordt gehaald, geen beschermfolie op de grips en oppervlakken, of handschoenen die niet tussen verschillende handelingen worden verwisseld. Ook als er geen zichtbare container voor scherp afval staat of de tatoeëerder de vergunning van de studio niet wil laten zien, zijn dat redenen om een andere studio te zoeken.
De tatoeage zetten: eerst de contouren, daarna schaduwen of kleur
Het tatoeëren begint meestal met de contouren, die de hoofdvorm en structuur van het ontwerp bepalen. Pas daarna worden schaduwen of kleur toegevoegd, al kan de exacte volgorde per tatoeëerder verschillen en afhangen van het ontwerp zelf (bron: Het tatoeageproces, veiligheid en nazorg: de complete gids). Het geluid van de machine kan harder zijn dan je had verwacht, maar dat is een normaal onderdeel van het werk en geen teken dat er iets misgaat.
Bij langere sessies zijn pauzes om je uit te rekken, wat te drinken of even op adem te komen heel gewoon. Het is verstandig om die vóór het begin van het werk met de tatoeëerder af te spreken, vooral als het ontwerp vereist dat je langere tijd in dezelfde houding zit. Als je tijdens de sessie ergens duidelijk andere pijn voelt dan eerder, of van houding moet veranderen, geef dat dan meteen aan in plaats van tot het einde te wachten. Een goede tatoeëerder reageert daarop en past het tempo aan, in plaats van het signaal te negeren.
Na de sessie: reinigen, verbinden en uitleg over de nazorg
Als de tatoeage klaar is, verwijdert de tatoeëerder resten inkt en wondvocht, controleert die of de lijnen gelijkmatig zijn en of er huidirritatie is, brengt die tot slot een dun laagje zalf aan en bedekt de tatoeage met een doorzichtig beschermverband (bron: Nazorg voor tatoeages: directe verzorging en tekenen van infectie). Zo’n verband beperkt contact met kleding, wrijving en vuil in de eerste uren na de sessie, wanneer de huid het kwetsbaarst is.
De tatoeëerder vertelt hoelang het verband op de huid moet blijven zitten. Meestal gaat het om minstens een paar uur, soms langer, afhankelijk van de grootte en plek van de tatoeage. Je hoort de studio te verlaten met duidelijke, schriftelijke nazorginstructies en niet alleen met een mondelinge samenvatting, die je na thuiskomst gemakkelijk kunt vergeten.
De eerste dagen na een tatoeage: wat is normaal en wat niet?
In de eerste week zijn lichte vochtlekkage en roodheid rond de tatoeage onderdeel van de normale genezing. Jeuk die in de eerste of tweede week ontstaat, is een natuurlijke reactie van de huid tijdens het herstel (bron: Het genezingsproces van een tatoeage: stappen, nazorg en voorzorgsmaatregelen). Tussen de tweede en vierde week begint de bovenste huidlaag af te schilferen. Ook dat is een normale fase, zelfs als het er bij je eerste tatoeage verontrustend uitziet.
Er zijn echter signalen die niet bij een normale genezing horen en waarvoor je contact moet opnemen met een arts: koorts of koude rillingen, pijn die erger wordt in plaats van minder, een duidelijke geur of afscheiding, groenachtig of gelig vocht dat een week na de sessie nog aanhoudt, en rode strepen die zich vanaf de tatoeage verspreiden of roodheid die groter wordt (bron: Nazorg voor tatoeages: directe verzorging en tekenen van infectie). Merk je een van deze symptomen op, neem dan contact op met een arts en niet alleen met de tatoeëerder die de tatoeage heeft gezet.
Twijfel je of je voor een permanente tatoeage moet kiezen of eerst een tijdelijke versie wilt uitproberen? Dan kan het artikel over kiezen tussen een tijdelijke en een permanente tatoeage helpen. Het bekijkt de keuze vanuit een breder perspectief, voordat je je keuze beperkt tot een specifiek ontwerp.
Waarom dit geen handleiding is voor ‘thuis een tatoeage zetten’
De hele procedure die hierboven is beschreven – steriele wegwerpnaalden en cartridges, een autoclaaf voor herbruikbare apparatuur, een studio met vergunning en een opgeleide tatoeëerder – is geen formaliteit. Die bestaat omdat een naald permanent in de huid brengen zonder aan deze voorwaarden te voldoen een reëel risico op infectie met zich meebrengt (bron: Beschermt je professionele tatoeëerder je tegen infecties?). Daarom beschrijft dit artikel bewust niet hoe je zelf een permanente tatoeage zet en vervangt het geen bezoek aan een opgeleide professional in een studio met vergunning.
Wil je eigenlijk een bepaald ontwerp, de grootte en de plek ervan op je eigen huid bekijken voordat je de hierboven beschreven beslissing neemt? Dan kun je dat thuis uitproberen met een tijdelijke tatoeage, die je zelf aanbrengt en die de huid niet beschadigt. Je vindt stapsgewijze instructies in het artikel over thuis een tijdelijke tatoeage aanbrengen. Een ontwerp zoals het fijne Lotus-ontwerp in de fine-linestijl uit de collectie Kleine tijdelijke tatoeages laat je een paar dagen lang de grootte en plek op je lichaam beoordelen, voordat je bij de tatoeëerder in de stoel gaat zitten. Houd er wel rekening mee dat zo’n proef alleen het uiterlijk, de grootte en de plek laat zien – niet hoe de genezing zal verlopen, hoeveel pijn het zal doen of hoe het uiteindelijke resultaat er als permanente tatoeage precies op de huid uit zal zien.
In het artikel waarom het de moeite waard is een ontwerp uit te proberen voordat je het permanent laat zetten vertellen we meer over waarom je een ontwerp beter kunt uitproberen voordat je voor een permanente tatoeage kiest. Zoek je meer tips voor en na een bezoek aan de studio? Die vind je op de InkLabs-blog.
