Een lauwerkrans-tattoo staat voor een overwinning of prestatie die iemand zelf heeft behaald, niet voor een titel of rang die hem is verleend. De betekenis gaat terug tot de Griekse mythologie, waar de laurier heilig was voor de god Apollon, en werd in het oude Rome een zichtbaar teken van een militaire triomf. Als je voor dit motief kiest, kies je dus niet voor een inwisselbaar overwinningssymbool, maar voor een verhaal met een heel specifieke oorsprong. En die is het waard om te kennen voordat je een stijl en plek kiest.
- De lauwerkrans vindt zijn oorsprong in de mythe van Apollon en Daphne en was aanvankelijk gewijd aan Apollons eigen domein: dichtkunst, muziek en waarzeggerij, niet aan wedstrijden in het algemeen.
- Bij de oude Olympische Spelen werden winnaars geëerd met een krans van wilde olijftakken, niet met laurier; online worden de twee kransen vaak met elkaar verward.
- In het oude Rome droeg een zegevierende veldheer de lauwerkrans slechts één dag, tijdens zijn triomftocht. Daarna werd de krans thuis bewaard in plaats van verder gedragen.
- De betekenis leeft tot op de dag van vandaag voort in begrippen als de Engelse titel ‘poet laureate’ en in de uitdrukking ‘op zijn lauweren rusten’.
Oorsprong: Apollon, Daphne en het ontstaan van de lauwerkrans
De bekendste versie van het ontstaansverhaal komt uit Ovidius’ Metamorfosen: de god Apollon achtervolgt de nimf Daphne, die in een laurierboom verandert om aan hem te ontsnappen. Daarop verklaart Apollon de laurier tot zijn heilige plant (bron: Daphne (mythologie) – Wikipedia). Deze ene scène verklaart waarom juist laurier, en niet zomaar een ander blad, een symbool werd: doordat de plant via de mythe rechtstreeks met Apollon verbonden is, werd hij gekoppeld aan alles waar Apollon voor stond, zoals dichtkunst, muziek en profetie, en niet aan wedstrijden in het algemeen. Voor een tattoo is deze oorsprong meer dan een anekdote: hij verklaart waarom de krans vanaf het begin een teken was van een intellectuele of artistieke prestatie en pas later werd verbonden met lichamelijke overwinningen, niet andersom.
Van de Griekse overwinningskrans tot de Romeinse triomftocht
Juist die band met Apollon verklaart waarom de winnaars van de Pythische Spelen in Delphi, het feest van Apollon zelf, met laurier werden gekroond voor hun prestaties in dichtkunst en muziek (bron: Daphne (mythologie) – Wikipedia). Bij de Olympische Spelen bestond de overwinningskrans daarentegen meestal uit wilde olijftakken in plaats van laurier (bron: Lauwerkrans – Wikipedia). Online wordt dat onderscheid vaak uitgewist, hoewel de twee kransen bij verschillende Spelen hoorden en verschillende soorten prestaties bekroonden.
Later nam Rome de lauwerkrans over voor een heel ander doel: de militaire triomftocht. Een zegevierende veldheer droeg tijdens zijn triomftocht de corona triumphalis, samen met een purperen toga met gouden borduursels (bron: Romeinse triomftocht – Wikipedia). Deze insignes verhieven hem voor die ene dag bijna tot het niveau van een god of koning, maar volgens de Romeinse traditie moest hij ze daarna uitdrukkelijk thuis bewaren in plaats van ze dagelijks te blijven dragen (bron: Romeinse triomftocht – Wikipedia). De krans was dus bewust bedoeld als een eerbetoon van tijdelijke aard, niet als een blijvend teken van heerschappij.
Wat de lauwerkrans vandaag nog betekent
De band met prestaties heeft de oudheid overleefd: aan Italiaanse universiteiten worden afgestudeerden nog altijd traditioneel met laurier gekroond, en uit die praktijk komt ook de Engelse titel ‘poet laureate’ voor de hofdichter voort (bron: Lauwerkrans – Wikipedia). Ook de uitdrukkingen ‘op zijn lauweren rusten’ en ‘zijn lauweren in het oog houden’ komen voort uit hetzelfde beeld en beschrijven hoe iemand omgaat met een succes dat al is behaald: hij kan erop gaan rusten, of in het oog houden dat zijn voorsprong ook weer kleiner kan worden.
Hieruit volgt een duidelijk verschil met een kroon-tattoo: een kroon staat voor een verleende rang of voor iemands eigenwaarde, terwijl de lauwerkrans een prestatie markeert die je zelf hebt behaald, zoals een diploma, een doel dat je hebt bereikt of een moeilijke periode die je hebt doorstaan. Als je voor dit motief kiest, neem je dat verschil mee als je eigen motivatie, in plaats van een generiek overwinningssymbool te dragen waarvan niemand de oorsprong kent.
Drie stijlen voor een lauwerkrans-tattoo: fine line, illustratief en dotwork
Voordat je een ontwerp kiest, is het de moeite waard om te kijken naar de drie technieken waarmee een lauwerkrans het vaakst wordt uitgewerkt. Elke techniek verandert niet alleen de uitstraling, maar ook hoe goed de krans op klein formaat herkenbaar blijft.
Fine line: verfijnd en minimalistisch
Bij fine line bestaat elk blad en elke stengel uit één doorlopende lijn, waardoor de krans meer op een schets lijkt dan op een volledig ingevuld beeld. Die ingetogen aanpak zie je ook terug in de verfijnde natuurmotieven van InkLabs, waarmee je het formaat en de uitstraling vooraf rustig op je eigen huid kunt beoordelen.
Illustratief: voller en gedetailleerder
Illustratieve ontwerpen werken met schaduwen en bladvormen in meerdere lagen. Daardoor hebben ze duidelijk meer visueel gewicht dan een eenvoudige lijntekening en lijken ze eerder op een kleine botanische illustratie dan op een schets. Als je interesse hebt in deze stijl, vind je in InkLabs’ bloementattoo-ontwerpen meer voorbeelden van het detailniveau dat deze techniek mogelijk maakt.
Dotwork: gestructureerd en gestippeld
Kies je voor dotwork, dan worden de bladeren en bessen opgebouwd uit stippen in plaats van doorlopende lijnen of vlakken. Het resultaat oogt gestructureerd en licht verweerd, en blijft ook op kleinere formaten goed herkenbaar. De stipdichtheid bepaalt namelijk het contrast, zodat de techniek niet afhankelijk is van fijne lijnen die bij heel kleine motieven snel vervagen.
Plek en formaat: van een smalle armband tot een volledige krans
Voor een subtiel persoonlijk teken dat weinig ruimte inneemt, werkt een enkele tak of een smalle kransband goed op je pols, enkel of onderarm. Wil je daarentegen een volledige, gesloten krans, dan heb je meer ruimte nodig: op je bovenarm of rond je sleutelbeen kan de kransvorm echt een ring vormen, in plaats van aan de randen afgesneden te lijken.
Omdat het motief staat voor een prestatie die je zelf hebt behaald, is het ook de moeite waard om na te denken over hoe zichtbaar je dit verhaal wilt maken: een plek op je onder- of bovenarm nodigt anderen eerder uit om ernaar te vragen, terwijl je het verhaal met een tattoo op je pols of enkel privé houdt. Voor een algemeen beeld van ontwerp en plek voor je eerste tattoo is het de moeite waard om je verder te verdiepen voordat je een definitieve keuze maakt. Wil je de lauwerkrans ook vergelijken met andere natuurmotieven, dan vind je een overzicht in het artikel over natuurtattoos.
Er is nog een reden om goed over het formaat na te denken: een krans is een gesloten vorm en daardoor geschikt als omlijsting van iets persoonlijks in het midden, zoals een jaartal of een paar initialen die de concrete mijlpaal benoemen die de laurier symboliseert. Wil je deze variant, dan moet de krans zelf een iets grotere diameter hebben dan een eenvoudige contourlijn, zodat de letters of het cijfer in het midden goed leesbaar blijven en niet samenvloeien met de bladeren.
Voordat het permanent wordt: probeer de lauwerkrans eerst uit
Met een tijdelijke of semi-permanente versie zie je vooraf hoe een bepaald formaat en een bepaalde plek er daadwerkelijk op je eigen huid uitzien, voordat je voor iets blijvends kiest. De semi-permanente inkt van InkLabs is direct na het aanbrengen licht en blauwachtig en oxideert in ongeveer 24 tot 36 uur tot een dieper blauwzwart dat qua diepte al aardig op een echte tattoo lijkt. Hoe lang de tattoo daarna blijft zitten, hangt sterk af van de plek en de verzorging: op plekken waar veel wrijving is, zoals je handen en polsen, vervaagt hij het snelst, terwijl hij op je arm, enkel of ribben langer blijft zitten. Heet water, strakke kleding en flink zweten verkorten de draagtijd bovendien.
Deze test laat uitsluitend het ontwerp, het formaat en de plek zien. Hij vertelt je niets over hoe een permanente lauwerkrans later geneest, aanvoelt, op allergieën reageert of er over een paar jaar daadwerkelijk uitziet. Dat moet je dus ook niet afleiden uit een tijdelijke versie. Wil je toch weten waarom deze tussenstap de moeite waard is, dan vind je een uitgebreidere uitleg in het artikel een tattoo uitproberen voordat je voor permanent kiest.
Als je een passend natuurmotief zoekt om uit te proberen, is de collectie met plantenontwerpen een goede optie: daar kun je een vergelijkbaar verfijnd of illustratief bladmotief rustig op je eigen huid bekijken voordat je definitief voor de permanente lauwerkrans kiest.
